Wymarcie Cyraneczka maskareńska na obydwu wyspach wymarła z powodu nadmiernego odłowu. Na Mauritiusie w 1681 „szare cyraneczki” miały występować „w dużych ilościach” na leśnych jeziorach i stawach, jednak według Leguata w 1693 „dzikie kaczki” były wówczas rzadkie. W 1696 gubernator Mauritiusu Roelof Deodati wspomniał o tych ptakach jako o żyjących po raz ostatni. W przypadku Reunionu po raz ostatni wspomniano cyraneczkę maskareńską w 1709, w liście zwierząt na wyspie autorstwa de la Merveille’a. Biorąc pod uwagę, że Jean Feuilley w 1705 nie wymienił ptactwa wodnego w swoim raporcie można założyć, że informacje podane przez de la Merville’a opierały się na zasłyszanych przestarzałych i błędnych pogłoskach. Ostatnie wiarygodne stwierdzenie cyraneczki maskareńskiej na Reunionie prawdopodobnie pochodzi od Père’a Bernardina, z 1687. Datę wymarcia na tej wyspie szacuje się na koniec lat 90. XVII wieku, nieco wcześniejszą niż na Reunionie.
Informacje Bernardina i Bouchera (1710) są dość niejasne, jako że wspominają o gęsiach (kazarkach reuniońskich, Alopochen kervazoi), sarcelles („cyraneczkach” –