został ranny w tej akcji, jednak szybko wrócił do służby. Łącznie od 16 września do 9 października 1943 unieszkodliwił 2789 różnych min, w tym 34 miny-pułapki. Po wyzwoleniu Krymu dowodzony przez niego batalion został przeniesiony do rezerwy, a w 1945 Abdullayev zdemobilizowany w stopniu starszyny. W latach 1946–1956 był przewodniczącym Związku Artystów Uzbeckiej SRR, a 1956–1991 dyrektorem Państwowego Muzeum Sztuki Uzbeckiej SRR. W 1955 ukończył Taszkencki Instytut Teatralno-Artystyczny. Jego główne prace to: Autoportret (1946, Muzeum Sztuki Uzbekistanu), Osiągnięcie (1947), Babcia i wnuczka (1954), Martwa natura (1957), Taszkenccy komisarze (1958), Młodzieniec z Mali (1962), Zachód słońca (1981, Ługańskie Muzeum Sztuki), Autoportret (1985), Kanał i Na kołchozowej fermie. Wykonał też szereg portretów. W 1967 otrzymał tytuł Zasłużonego Artysty Uzbeckiej SRR.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (16 maja 1944) Order Lenina (16 maja 1944) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie, 9 października 1943 i 25 lutego 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (11 czerwca 1943) Order „Znak Honoru” (dwukrotnie) Medal „Za pracowniczą wybitność” (18 marca 1959) I inne.
Bibliografia