Opis obrazu Obraz przedstawia dwie rozmawiające kobiety, leżące naprzeciw siebie an świeżym powietrzu. Mają na sobie eleganckie ubrania, które wskazują na to, że nie są to chłopki, ale młode kobiety z miasta – tzw. majas. Kobieta, ubrana w czerwoną suknię i odwrócona twarzą do widza wydaje się zaskoczona i zaciekawiona treścią rozmowy.
Goya stosuje lekkie i szybkie pociągnięcia pędzla, które przypominają styl Velázqueza. Zręcznie oddaje jakość tkanin i ich fałd, zwłaszcza na różowej spódnicy kobiety z pierwszego planu i białych rękawach jej bluzki. Możliwe, że jednym ze źródeł inspiracji dla tego obrazu była Wenus z lustrem Velázqueza, którą Goya widział w kolekcji książąt Alba. Postacie znajdują się naprzeciwko siebie tak, jakby twarz jednej z nich była lustrzanym odbiciem drugiej. Podobnie leżąca postać, której twarzy nie widzimy, pojawia się także na fresku Matka Boska Królowa Męczenników z 1780 roku, na obrazie Lot i jego córki z ok. 1780–1790 i późniejszym Jaskinia Cyganów z ok. 1808–1810 roku.