Jan Kazimierz Pirożyński (ur. 12 kwietnia 1903 we Lwowie, zm. 5 października 1978 w Londynie) – polski inżynier rolnictwa, urzędnik II Rzeczypospolitej.
Życiorys Urodził się 12 kwietnia 1903 we Lwowie. Ukończył studia na oddziale rolniczym Wydziału Rolniczo-Lasowego Szkoły Politechnicznej we Lwowie (późniejsza Akademia Rolnicza w Dublanach) z tytułem inżyniera agronoma (rolnika). W Dublanach był założycielem klubu młodzieżowego „Monte Carlo”.
Będąc uczniem gimnazjum w 1919 brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej. W 1920 uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 2 kompanii karabinów maszynowych 240 pułku piechoty Armii Ochotniczej.
Przed 1939 pracował w Okręgowym Urzędzie Ziemskim we Lwowie, w okręgowym Towarzystwie Rolniczym w Przemyślu, później jako inżynier rolnictwa w wydziałach powiatowych w Rawie Ruskiej oraz w Żydaczowie, gdzie do 1939 był agronomem powiatowym. Po wybuchu II wojny światowej w grudniu 1939 został aresztowany przez sowietów. Był więziony w Żydaczowie, w Stryju, następnie przetransportowany w głąb ZSRR i skazany na karę 8 lat pracy przymusowej. Osadzony w więzieniu w Starobielsku, po czym wywieziony do łagrów w lasach archangielskich. W wyniku amnestii odzyskał wolność w 1941.