Lech Olgierd Nowicki (ur. 17 stycznia 1952 w Cieszynie) – polski fizyk doświadczalny, doktor nauk fizycznych specjalizujący się w fizyce jądrowej i fizyce materiałów, popularyzator nauki i twórca grafik matematycznych.
Życiorys Urodził się 17 stycznia 1952 roku w Cieszynie. Absolwent XXXV Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Prusa w Warszawie. Ukończył studia w dziedzinie fizyki na Uniwersytecie Warszawskim. Doktoryzował się w 1998 roku w Instytucie Problemów Jądrowych im. Andrzeja Sołtana na podstawie rozprawy pt. Transformacje podsieci tlenowej monokryształów dwutlenku uranu.
Od 1974 roku zawodowo związany z Instytutem Badań Jądrowych (obecnie Narodowe Centrum Badań Jądrowych w Świerku), gdzie pracował jako adiunkt. Autor i współautor kilkudziesięciu publikacji naukowych dotyczących fizyki materiałów. W latach 80. działał w miejscu pracy jako członek Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, gdzie tworzył Komitet Założycielski NSZZ Pracowników Nauki, Techniki i Oświaty. W maju 1982 roku internowany razem z grupą kilkunastu innych pracowników. W 1983 roku z powodów politycznych otrzymał zakaz pracy w przekształconej wtedy w Instytut Problemów Jądrowych jednostce w Świerku. W latach 1983–1987 pracował jako nauczyciel fizyki w LX Liceum Ogólnokształcącym im. Wojciecha Górskiego w Warszawie.