Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Od 1948 do 31 lipca 1950 był duszpasterzem Polaków w Edynburgu. Następnie do marca 1955 był sekretarzem i notariuszem Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii w Londynie. Od tego czasu był duszpasterzem parafii polskiej Londyn-Śródmieście (Brompton Oratory), działającej w kaplicy kościoła św. Filipa Neri, a po czynionych staraniach o ustanowienie własnej świątyni od 2 lutego 1961 funkcjonującej w kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie.
W 1964 został papieskim prałatem honorowym. Od 1970 był naczelnym kapelanem Stowarzyszenia Polskich Kombatantów. Założył Stowarzyszenie Serca Jezusowego. Udzielał się także jako kapelan emigracyjnego Związku Artystów Scen Polskich, Koła Lwowian, członek rady Polskiego Ośrodka Społeczno-Kulturalnego i Towarzystwa Pomocy Polakom.
Zmarł nagle 20 maja 1979 w Rzymie podczas pielgrzymki w ramach obchodów 35. rocznicy bitwy o Monte Cassino. Został pochowany na Cmentarzu Gunnersbury w Londynie 30 maja 1979. W kościele św. Andrzeja Boboli w Londynie został upamiętniony witrażem św.