Walentin Ałlachijarowicz Emirow (, lez. Валентин Аллагьяран хва Эмиррин; ur. 31 grudnia 1914 we wsi Achty w okręgu samurskim obecnie w rejonie achtynskim w Dagestanie, zm. 10 września 1942 k. Mozdoku) – radziecki lotnik wojskowy, kapitan, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1942).
Życiorys Urodził się w lezgińskiej rodzinie robotniczej. Skończył szkołę podstawową, a w 1933 rabfak (fakultet robotniczy) w Machaczkale, później uczył się w technikum lotniczym w Taganrogu. Od 1935 służył w Armii Czerwonej, w 1938 ukończył wojskową szkołę lotniczą w Stalingradzie, był pilotem 68 pułku lotnictwa myśliwskiego, w składzie którego brał udział w wojnie z Finlandią. Za udział w walkach otrzymał Order Czerwonego Sztandaru. W 1940 został członkiem WKP(b). W kwietniu 1940 pułk, w którym służył, został rozlokowany w Zakaukaskim Okręgu Wojskowym. Od listopada 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, m.in. w rejonie miasta Ordżonikidze (obecnie Władykaukaz), a od stycznia 1942 w walkach na Krymie jako dowódca eskadry w 36 pułku lotnictwa myśliwskiego. W ciągu 3 miesięcy wykonał 25 lotów bojowych, w tym 8 szturmowych, w walkach powietrznych strącił dwa samoloty wroga.