Ignacy Junosza Daćbóg Drewnowski (ur. 21 czerwca 1846 w Niezabitowie, zm. 5 marca 1920 we Lwowie) – powstaniec styczniowy, urzędnik, przemysłowiec z tytułem inżyniera, działacz społeczny.
Życiorys Ignacy Junosza Daćbóg Drewnowski urodził się 21 czerwca 1846 w rodzinnym majątku w Niezabitowie. Przed 1863 podjął studia w instytucie politechnicznym w Puławach. Po wybuchu powstania styczniowego 1863 mając 17 lat przystąpił do walk, służył jako szeregowiec w oddziale Karola Świdzińskiego, oddziału (partii) Marcina Borelowskiego ps. „Lelewel”, oddziale Antoniego Jeziorańskiego. W insurekcji 1863 brał udział inny Ignacy Drewnowski, wymieniany w grupie wyższych oficerów i samoistnych dowódców.
Po przekroczeniu granicy był więziony przez władze austriackie w Rzeszowie i Königgrätz. Po ucieczce przebywał na zachodzie Europy: w Dreźnie, w Szwajcarii i w Paryżu. Powróciwszy do rodzinnego majątku wstawiał się za prześladowanymi unitami, w związku z czym zagrożony aresztowaniem był zmuszony ponownie wyjechać na obszar zaboru austriackiego. Pełnił funkcję sekretarza ociemniałego Wincentego Pola.