Konstantine Lordkipanidze (gruz. კონსტანტინე ლორთქიფანიძე, ur. we wsi Didi Dżichaiszi w guberni kutaiskiej (obecnie w Imeretii), zm. 30 lipca 1986 w Tbilisi) – gruziński pisarz i poeta.
Życiorys W 1924 ukończył technikum humanistyczne w Kutaisi, od 1924 publikował opowiadania jako prozaik (pierwsze opowiadanie miało tytuł Fotograf), a także poeta liryczny. Tworzył pod silnym wpływem gruzińskich symbolistów, później dał się poznać jako poeta proletariacki, tworząc wiersze o walce rewolucyjnej. W 1926 wydał zbiór Wiersze wybrane, w 1927 Uśmiech, w 1929 Po pierwszym, w 1927 napisał poemat Stienka Razin. W 1938 wydał cykl opowiadań Nieśmiertelność o wydarzeniach na Białorusi podczas wojny domowej. Jednocześnie pracował w wielu pismach. W 1942 został powołany do Armii Czerwonej, od września 1943 uczestniczył w wojnie z Niemcami m.in. jako telefonista w samodzielnej kompanii łączności, w 1944 został korespondentem-organizatorem dywizyjnej gazety „Wpieriod za Rodinu!” wydawanej po gruzińsku. Walczył na Froncie Północno-Kaukaskim i w składzie Samodzielnej Armii Nadmorskiej, brał udział w operacji noworosyjsko-tamańskiej i krymskiej. W 1945 został zdemobilizowany, wrócił do Gruzji. Napisał kilka powieści i opowiadań o heroizmie narodu w walce z Niemcami, m.in. Ostrze bez rdzy (1949, wyd. popr.