Po amnestii odzyskał wolność i zgłosił się do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, zostając kapelanem. Później odbył szlak wojenny przez Bliski Wschód i Włochy będąc kapelanem w 2 Korpusie Polskim.
Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był założycielem i wieloletnim proboszczem parafii Pięciu Braci Męczenników w Brighton. Ponadto pełnił funkcję duszpasterza na hrabstwo Sussex. Był rektorem Instytutu Marianum w Anglii, wydawcą pisma „Marianum w Służbie”. Otrzymał tytuły kanonika i dziekana. 16 listopada 1980 w Brighton uroczyście obchodził 50-lecie kapłaństwa.
Zmarł 13 marca 1981 w Brighton. Pochowany w tym mieście.
Odznaczenie Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1966, za zasługi położone dla Rzeczypospolitej Polskiej w pracy duszpasterskiej, narodowej i społecznej)
Przypisy
Kategoria:Duchowni diecezji lwowskiej (łacińskiej) Kategoria:Kapelani Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Ludzie związani z Brighton and Hove Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1939–1941 Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie więzienia na Zamarstynowie (okupacja radziecka) Kategoria:Polscy duchowni katoliccy w Wielkiej Brytanii Kategoria:Ludzie urodzeni w Szalowej Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1981