2 lutego 1921 major Tadeusz Filipowicz sporządził wniosek na odznaczenie podporucznika Ejzerta Orderem Virtuti Militari.
Przyjęty do Wojska Polskiego został awansowany na stopień porucznika w grupie podlekarzy weterynarii w korpusie oficerów lekarzy weterynarii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 będąc oficerem Kadry Okręgowego Szpitala Koni X z Przemyśla był odkomenderowany na studia w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Następnie zweryfikowany jako porucznik lekarz weterynarii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1924 jako oficer nadetatowy Kadry Okręgowego Szpitala Koni 9 w Brześciu służył w 30 Pułku Artylerii Polowej. Od 1 listopada 1925 do sierpnia 1926 był komendantem Oddziału Szkolnego w 9 Okręgowym Szpitalu Koni, po czym został lekarzem weterynarii 9 Pułku Artylerii Polowej. Później został awansowany na stopień kapitana weterynarii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. W 1928 służył w Korpusie Ochrony Pogranicza. W 1932 służył w Komendzie Miasta Warszawa. W kwietniu 1933 został przeniesiony do 1 pułku artylerii najcięższej w Warszawie na stanowisko lekarza weterynarii. W czerwcu 1934 został przeniesiony na takie samo stanowisko do Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W 1938 był już w stanie spoczynku.