Wallgren-Lundgren zajęła 4. miejsce w biegu na 400 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1970 w Wiedniu. Na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach zajęła 6. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów, 8. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów, a także odpadła w półfinale biegu na 400 metrów i eliminacjach biegu na 200 metrów. Odpadła w ćwierćfinale biegu na 400 metrów oraz eliminacjach sztafet 4 × 100 metrów i 4 × 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium.
Wallgren-Lundgren była również wicemistrzynią w biegu na 100 metrów i biegu na 200 metrów w mistrzostwach nordyckich w 1965.
Była mistrzynią Szwecji w biegu na 100 metrów w latach 1966 i 1968–1971, w biegu na 200 metrów w latach 1962, 1965, 1966, 1968–1970 i 1972 oraz w biegu na 400 metrów w latach 1966 i 1968–1972, a w hali mistrzynią w biegu na 60 metrów w 1967 oraz w biegu na 400 metrów w 1967 i 1970
Dwukrotnie poprawiała rekord Szwecji w biegu na 100 metrów do czasu 11,5 s (17 lipca 1967 w Oslo), sześciokrotnie w biegu na 200 metrów do czasu 23,3 s (16 sierpnia 1970 w Växjö), sześciokrotnie w biegu na 400 metrów do czasu 52,8 s (3 lipca 1970 w Zurychu), trzykrotnie w sztafecie