Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej jako podchorąży wchodził w skład korpusu oficerskiego II ruchomego parku lotniczego, użytego na froncie i dyslokowanego w Brześciu nad Bugiem. Został awansowany na stopień porucznika w korpusie oficerów aeronautycznych z dniem 1 czerwca 1921. W latach 20. i 30. był oficerem 2 pułku lotniczego w KrakowieW odniesieniu do tożsamości podanej w Roczniku Oficerskim z 1928 (zob. ) opublikowano sprostowanie w „Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych” z 1931, wedle którego zamiast imion „Kazimierz Walenty” polecono wstawić imię „Walenty”, zob. . Tym niemniej w Roczniku Oficerskim z 1932 nadal podano zapis „Kazimierz Walenty Stoy” (zob. ).. W latach 30. został awansowany na stopień kapitana. Według stanu z marca 1939 był kierownikiem referatu w Dowództwie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych.
Podczas II wojny światowej służył w Polskich Siłach Powietrznych w Wielkiej Brytanii. Dosłużył stopnia majora (S/Ldr) obserwatora.
W 1924 w Krakowie poślubił Annę. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był prezesem Koła Chyrowiaków. Zmarł 15 grudnia 1980 w Port Talbot i tam został pochowany.