W roku 1988 w siódmym wydaniu tego katalogu po raz pierwszy zamieszczono szkice dwóch 50 groszówek 1919 – w odmianach z małym i dużym orłem, z informacją, że znany jest tylko jeden egzemplarz odmiany z małym orłem oraz adnotacją, że monety zostały włączone do katalogu na podstawie: L Krause: „World Coins”.
W kolejnych latach ta „najstarsza” znana moneta groszowa II Rzeczypospolitej występowała regularnie we wszystkich zestawieniach katalogowych, czasami z błędną informacją o wybiciu jej przez mennicę Kings Norton, ale jednak zawsze z informacją o niklu jako materiale wykorzystanym dla obydwu odmian.
W XXI w. moneta incydentalnie zaczęła pojawiać się na aukcjach numizmatycznych, przy czym częściej spotykana była odmiana z małym orłem. Jednocześnie przy oferowanych egzemplarzach tylko raz napisano o niklu jako materiale krążka menniczego (odmiana z dużym orłem). W pozostałych przypadkach pojawiała się informacja, że bicie wykonano w miedzioniklu, gdyż moneta nie reaguje na magnes. Weryfikacji uległa również masa monety.