Środki samorządu terytorialnego pochodzą zarówno od rządu jak i z dochodów osób fizycznych zamieszkujących daną jednostkę samorządu. Henderson i Gramlich w swojej publikacji określali równania popytu jednostek przy założeniach maksymalnej ich użyteczności pod warunkiem ograniczania dochodów danej osoby.
Taka specyfikacja powinna oznaczać, że indywidualny dochód danej osoby i jej udział w transferach pieniędzy pochodzących od rządu miałyby taki sam wpływ na wydatki, tj. dotacja rządowa i równoważny wzrost dochodów lokalnych mają taki sam skutek. Jest jednak inaczej i anomalia ta została nazwana właśnie efektem „lepu na muchy”R. P. Inman, The Flypaper Effect, NBER Working Paper No. 14579 Issued in December 2008.
Próby wyjaśnienia Jest to rodzaj iluzji fiskalnej. Podjęto zatem wiele prób zracjonalizowania tegoż efektu. Jeden z kierunków interpretacji sięgał procesów biurokratyczno-urzędniczych. Lokalni urzędnicy dążą bowiem do zmaksymalizowania budżetu, jednocześnie nie informując mieszkańców o faktycznych poziomach finansowania własnego i zewnętrznego. Zgodnie z tym flypapaer effect pojawia się, ponieważ lokalna społeczność nie jest świadoma prawdziwych ograniczeń budżetowych.