20 lipca wykonał najdłuższy przelot (ex aequo z Michałem Offierskim) na odległość 195 km, ale z powodu katastrofy innego szybowca WOS został zawieszony w lotach i nie ukończył zawodów.

Działalność edukacyjna i popularyzatorska Od września 1932 do lipca 1935 roku był zatrudniony jako asystent w Katedrze Pomiarów Samolotów Politechniki Lwowskiej, gdzie prowadził wykłady i ćwiczenia dla studentów. W 1934 roku wygłosił na Uniwersytecie Lwowskim serię odczytów pt. „Rozwój lotnictwa”. W roku akademickim 1935/36 uzyskał subwencję LOPP oraz docenturę z mechaniki lotu i budowy płatowców. Publikował w prasie lotniczej artykuły związane z szybownictwem: Szybowce jako przedszkole pilotażu silnikowego Fronty zimne obserwowane z szybowca Termika okolic Ustjanowej Ocena wyczynowych wartości szybowców.