Zofia Byrowa, właśc. Byra, z domu Wojtasiewicz (ur. 1899, zm. 3 lutego 1981 w Londynie) – polska nauczycielka, działaczka emigracyjna.
Życiorys Urodziła się w 1899 w rodzinie Wojtasiewicz. Ukończyła studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie z tytułem magistra filozofii.
Pracowała w Państwowym Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Złoczowie, w roku szkolnym 1922/1923 była nauczycielką kontraktową (jako Zofia Wojtasiewiczówna), od 1 maja 1923 do sierpnia 1927 nauczycielką etatową (jako Zofia Byrowa), od września 1927 ponownie nauczycielką kontraktową do końca roku szkolnego 1927/1928; ucząc tamże języka polskiego, historii, geografii.
Około 1922/1923 jej mężem był Jan Byra (1892–1940, oficer rezerwy Wojska Polskiego, także absolwent Uniwersytetu Lwowskiego, który również był nauczycielem w złoczowskim gimnazjum, wykładając tam języki polski i niemiecki (później został dyrektorem tej szkoły), po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę aresztowany i zamordowany w Charkowie w ramach zbrodni katyńskiej. W tym czasie Zofia Byrowa została deportowana przez sowietów w głąb ZSRR. Po odzyskaniu wolności była dyrektorem gimnazjum i liceum w Kidugala, gdzie uczyła także języka łacińskiego (Tanzania, Afryka).