Maria Jadwiga Reutt (Reuttówna) (ur. 1863 w Derenowiczach, pow. rzeczycki, zm. 15 stycznia 1942 w Wilnie) – polska pisarka dla młodzieży, pedagog, działaczka oświatowa.
Życiorys Była córką Antoniego i Anieli z Ipohorskich-Lenkiewiczów. Wykształcenie uzyskała w domu oraz w seminarium nauczycielskim. Od śmierci matki mieszkała w Wilnie, a od 1894 w Warszawie, pracując w firmie księgarskiej oraz uczestnicząc w organizowaniu tajnej oświaty. W 1905 roku została aresztowana i przez trzy miesiące przebywała w więzieniu w Piotrkowie. Następnie przeprowadziła się do Kowna (1906), gdzie działała w organizacjach feministycznych, oraz w tym samym roku do Lwowa, gdzie m.in. rozpoczęła działalność publicystyczną. W czasie I wojny światowej organizowała szkolnictwo wiejskie, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pracowała w Lubartowie. W 1919 roku przeprowadziła się ponownie do Wilna.
W Wilnie działała w Zarządzie Polskiej Macierzy Szkolnej Ziem Wschodnich. Napisała wiele reportaży, artykułów, opowiadań i powieści, utworów scenicznych dla dzieci i młodzieży. Publikowała także utwory sensacyjne dla dorosłych, nierzadko pod pseudonimami: M.R., R.M., J. Bogusz, Jan Wirzos, Jerzy Surwint, Maria z Polesia.
Zmarła w Wilnie. Pochowana na cmentarzu Bernardyńskim.
Ordery i odznaczenia