część pomieszczeń wynajęła poczta, która w następnym roku na tyłach budynku zainstalowała centralę telegraficzną.

Po ostatecznej likwidacji Prowincji w 1876 r. budynek przejęła żupa spiska, która ostatecznie w 1894 r. sprzedała go na licytacji za 18,6 tys. złotych Kasie Oszczędnościowej XVI Miast Spiskich. Ta w latach 1894–95 przebudowała go do dzisiejszego stanu, m.in. kryjąc dach blachą oraz umieszczając na szczycie swój herb i okolicznościowy napis. Od 1954 r. w budynku mieści się Muzeum Spisza (słow. Múzeum Spiša). W 2002 r. ponownie restaurowano dekoracyjną fasadę budowli.

Architektura Budynek wzniesiono na planie litery „L”, której podstawa leży wzdłuż pierzei rynkowej. Z czasem dobudowano do niego kolejne budowle, ciągnące się w głąb wydłużonej działki, którą od zach. ogranicza ulica Levočská. Budynek główny jest piętrowy, podpiwniczony, nakryty dachem spadzistym. Dyspozycja pomieszczeń nieregularna. Na podstawie opisu z 1734 r. wiemy, że na parterze były cztery izby i kilka pomieszczeń gospodarczych, a na piętrze siedem izb i większa sala posiedzeń Rady Miejskiej.