CW-7 – pierwszy polski szybowiec akrobacyjny, skonstruowany w dwudziestoleciu międzywojennym.

Historia Inżynier Wacław Czerwiński zaprojektował w 1934 roku szybowiec przeznaczony do wykonywania akrobacji oraz do lotów w trudnych warunkach atmosferycznych. Budową prototypu zajęły się Warsztaty Szybowcowe ZASPL, szybowiec został ukończony pod koniec 1934 roku.

Oblot został wykonany na lotnisku w Skniłowie 15 grudnia 1934 roku przez Michała Blaichera. Szybowiec miał dobre właściwości pilotażowe, oblatywacz już w pierwszym locie wykonał na nim podstawową akrobację. W 1935 roku uruchomiono produkcję pierwszej serii, wyprodukowano w niej 10 egzemplarzy.

Dwa szybowce CW-7 zostały wykorzystane podczas I Kursu Akrobacji Szybowcowej w Warszawie w czerwcu 1935 roku. Loty wykonane przez doświadczonych pilotów wykazały pewne ograniczenia wynikające z jego konstrukcji: małą zwrotność i sterowność oraz słabe przyspieszenie. Uznano jednak, że dzięki temu szybowiec jest bezpieczny i dopuszczono go do używania nawet przez mało doświadczonych pilotów. W trakcie dalszej eksploatacji zaczęto mieć zastrzeżenia do wytrzymałości konstrukcji.