Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej przedostał się na Zachód. Tam wstąpił do Wojska Polskiego we Francji. Pełnił stanowisko zastępcy dowódcy saperów 1 Dywizji Grenadierów. Został wzięty do niewoli przez Niemców i przebywał w obozie jenieckim.
Po wojnie pozostał na emigracji. W 1967 Prezydent RP na uchodźstwie mianował go na stopień podpułkownika w korpusie oficerów saperów. Zmarł 1 czerwca 1981 w Londynie.
Odznaczenia Krzyż Walecznych – dwukrotnie odznaczenia polskie i zagraniczne
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Londyńska Polonia Kategoria:Ludzie urodzeni w Kosowie (Ukraina) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Oficerowie mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Oficerowie saperów Wojska Polskiego we Francji (1939–1940) Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy jeńcy wojenni w niewoli niemieckiej 1939–1945 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1981 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej Kategoria:Oficerowie 10 Pułku Saperów