Monte Albán Monte Albán powstało ok. 600 p.n.e., a po stu latach stało się najważniejszym ośrodkiem Zapoteków, zamieszkanym do 900 r. n.e. Powstało na szczycie wzniesienia, którego wierzchołek był systematycznie niwelowany w miarę rozbudowy miasta. Budowali piramidy, tzw. „obserwatorium astronomiczne”, boiska do rytualnej gry w piłkę.
Kalendarz Zapotekowie, podobnie jak inne ludy prekolumbijskie, używali dwóch kalendarzy – rytualnego (tzolkin) i słonecznego. Kalendarz rytualny liczył 260 dni i składał się z 13 miesięcy liczących po 20 dni. Każdy dzień miał swoją nazwę, numer i znak glificzny. Kalendarz słoneczny liczył 365 dni i składał się z 18 miesięcy liczących po 20 dni oraz 5 dni dodatkowych. Oba kalendarze „spotykały się” co 52 lata i wtedy następował nowy „wiek”. Tego dnia, co 52 lata, mógł nastąpić koniec świata. Jeśli on nie nastąpił, składano bogom ofiary, budowano nowe świątynie lub przebudowywano stare.
Obserwacje astronomiczne Do odmierzania upływu czasu posługiwano się obserwacjami astronomicznymi. Zapotekowie śledzili cykle Księżyca, Słońca i Wenus, pojawianie się roi meteorów oraz komet.
Pismo Zapotekowie jako pierwsi posługiwali się pismem do odnotowywania czasu oraz do obliczeń kalendarzowych.