Stanisław Magierski aktywnie uczestniczył w pracach lubelskiego środowiska fotograficznego. Miejsce szczególne w jego twórczości zajmowała fotografia dokumentalna, fotografia ojczysta, fotografia pejzażowa, fotografia portretowa, fotografia socjologiczna. W 1936 roku był współzałożycielem Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego (wspólnie z Zygmuntem Dobkiewiczem, Zygmuntem Grzywaczem, Edwardem Hartwigiem, Władysławem Kończakiem, Antonim Kozłowskim, Mieczysławem Rotblitem, Stanisławem Szydłowskim, Stanisławem Szramowiczem, Wiesławem Żarskim), w którym objął funkcję członka Zarządu LTF. Jego debiut artystyczny miał miejsce w 1937 roku, podczas X Międzynarodowego Salonu Fotografiki w Warszawie, gdzie po raz pierwszy zaprezentował swoje fotografie.
Stanisław Magierski aktywnie uczestniczył w wielu krajowych i międzynarodowych salonach fotograficznych – w Polsce i za granicą, gdzie otrzymał wiele akceptacji, nagród i wyróżnień (m.in. wyróżnienie na wystawie fotografii w Wielkiej Brytanii, w Birmingham oraz dyplom honorowy na I Polskiej Wystawie Fotografii Ojczystej w Warszawie – zorganizowanej przez Polskie Towarzystwo Fotograficzne). W 1938 roku był współorganizatorem Wystawy Fotografiki Polskiej – zorganizowanej w ramach działalności w Lubelskim Towarzystwie Fotograficznym.