Surowiec (np. iły mioceńskie) produkcyjny wydobywano z własnej kopalni położonej nieopodal zakładu. W 1961 wzniesiono i uruchomiono nową gazownię z trzema gazogeneratorami. W dalszej kolejności wybudowano nową kotłownię i inne budowle. Produkowano wówczas m.in. cegłę o podwyższonej wytrzymałości (w dużych ilościach dla Rybnickiego Okręgu Węglowego) i płytki okładzinowe (np. dla hotelu Merkury w Poznaniu). Produkcję tych białoszkliwionych płytek zainicjowano w 1962, a stało się to dzięki uruchomieniu elektrycznego pieca tunelowego do wypalania porcelitu typu Kerabedarf (wówczas jedynego takiego w Polsce). Od 1965 podjęto produkcję wyrobów porcelitowych, np. kubków barowych, czy ceramicznych czajników elektrycznych oraz naczyń żaroodpornych. W 1966 uruchomiono modelarnię, w której zatrudniono Eryka Figla, projektanta ceramiki użytkowej, który wykształcił liczne grono uczniów. W 1967 zakończono produkcje płytek, a od 1975 produkowano już tylko wyroby porcelitowe, część z nich w kooperacji z innymi zakładami na terenie kraju (m.in. garnitury do kawy, wazy, bigośnice, kubki, kwasiarki, bulionówki, wazony, popielniczki, kufle oraz w kooperacji - imbryki elektryczne, butelki, lampy i zegary). W 1989 łączna wartość sprzedaży wyniosła 3,5 miliarda złotych, a kilka procent wyrobów trafiało na eksport (Belgia, Francja, RFN).