W 1946 roku odbyła się pierwsza wystawa indywidualna Uhera w Bratysławie. Uher wyjechał na krótki pobyt studyjny do Paryża i zapisał się do partii komunistycznej. Tego samego roku dołączył do Grupy artystów wizualnych „29. sierpnia”, z którą wystawiał w Czechosłowacji. W 1952 roku przestał uczyć. W latach 50. odbył podróże studyjne do Jugosławii i Rosji. Brał udział w licznych wystawach zbiorowych w kraju. mały|Pomnik ku czci poległych w słowackim powstaniu narodowym, odsłonięty w 1959 roku W 1966 roku Uher został wyróżniony nagrodą im. Cypriána Majerníka. Jego rzeźby zostały pokazane za granicą w ramach międzynarodowej wystawy współczesnej rzeźby w Muzeum Rodina Paryżu, wystawy zbiorowej w Tokio i na XXXII Biennale w Wenecji. Tego roku jego prace pojawiły się także w pawilonie wystawowym w Krakowie. Rok później rzeźba Uhera została wystawiona w czechosłowackim pawilonem na Expo w Montrealu. Dzięki temu Uher odwiedził Kanadę i Stany, oraz spotkał się po raz pierwszy od lat ze swoją siostrą, która żyła od dawna na emigracji. W 1970 roku kolejna jego praca została pokazana na Expo (Osaka).