Ulica Zygmunta Krasińskiego – ulica w warszawskiej dzielnicy Żoliborz.
Opis Nazwa ulicy została nadana uchwałą Rady Miejskiej Warszawy z dnia 27 września 1926. Patronem ulicy został Zygmunt Krasiński – poeta epoki romantyzmu.
Przed 1939 planowano wybudowanie przedłużenia ulicy, pod nazwą ulica Hanny Krzemienieckiej, przez tereny Lasku na Kole do rejonu pętli tramwajowej przy ulicy Księcia Janusza. Plan ten nie został jednak zrealizowany.
1 sierpnia 1944 roku na ulicy zostały oddane pierwsze strzały w czasie powstania warszawskiego, jeszcze przed godziną „W” − ok. godz. 13.50 żołnierze drużyny Zdzisława Sierpińskiego, transportujący broń dla obwodowego oddziału zgrupowania „Żniwiarz”, ostrzelali patrol lotników niemieckich. W domach nr 16 i 18 mieściły się dowództwa żoliborskich oddziałów odpowiednio Armii Krajowej i Armii Ludowej, co w latach 50. (nr 18) i 60. (nr 16) upamiętniono tablicami.
Po II wojnie światowej u wylotu ulicy nad Wisłą, w miejscu późniejszego osiedla Kępa Potocka powstał nieistniejący już kopiec usypany z gruzów zniszczonych w czasie wojny budynków. Był on jednym z czterech miejsc składowania gruzu na terenie miasta (obok Kopca Powstania Warszawskiego, Górki Szczęśliwickiej i Kopca Moczydłowskiego).