Budynek postawiony na kamiennym fundamencie, wystającym nad ziemię na 40 cm. Kaplica jest nakryta dachem dwuspadowym, apsyda pięcio- a kruchta trzyspadowym. Od zewnątrz na przedsionkiem wisi żeliwny krzyż nagrobny, prawdopodobnie z pobliskiego cmentarza. Widnieje na nim napis w języku niemieckim, zaczerpnięty z jednej z popularnych, luterańskich pieśni kościelnych: , co zazwyczaj tłumaczy się jako "Chrystus mym jest żywotem".
Pierwotna, przedwojenna posadzka składała się z kwadratowych czarnych i białych kafelków ułożonych naprzemiennie we wzór karo (przekątna kafelka jest prostopadła do ściany). Po remoncie w 2013, zostały one przykryte nowymi płytkami z gresu w kolorze piaskowym. Krypty znajdują się przy rogach wschodniej ściany, po jednej z każdej strony prezbiterium. Marmurowe płyty nagrobne zostały skute w czasie adaptacji kaplicy do celów sakralnych w latach 70. XX wieku. Ich dalszy los nie jest znany, a w ich miejsce wylano beton.