Charakterystyka Rezerwat obejmuje fragment stosunkowo szerokiej doliny aluwialnej o miernym spadku, wzdłuż której rzeka wytworzyła system meandrów. Podłoże tworzą osady paleogeniczne, nakryte młodszymi osadami neogenu. Wytworzyły się na nim podmokłe łąki, przechodzące w torfowiska niskie, poprzerastane zaroślami wierzbowymi z wierzbą rokitą. Występują tu m.in. turzyca gwiazdkowata, turzyca siwa, kozłek dwupienny, pierwiosnek omączony i owadożerny tłustosz pospolity.
Cel ochrony Celem funkcjonowania rezerwatu jest ochrona cennych przyrodniczo fluwialnych form geomorfologicznych oraz fitocenoz łąkowych i torfowiskowych z rzadkimi gatunkami roślin dla celów naukowo-badawczych i ze względów krajobrazowo-estetycznych.
Turystyka Na terenie rezerwatu nie ma znakowanych szlaków turystycznych. Po części przez rezerwat lub jego obrzeżem prowadzą natomiast znaki ścieżki dydaktycznej pn. „Meandry Hronu” (słow. Náučný chodník Meandre Hrona) z Šumiaca do Telgártu.
Przypisy według Enviroportalu Najkrajší kraj
Bibliografia Nízke Tatry. Kráľova hoľa. Turistická mapa 1:50 000, 4. vydanie, VKÚ Harmanec 2002, ;
Meandre Hrona, Rezerwat przyrody