Zamek zbudowany w XIX wieku został wybudowany na zamówienie Louisy-Idy de La Potherie, ostatniej z rodu oraz jej męża hrabiego de La Rochefoucauld-Bayers. Wybór stylu neogotyckiego był dla nich sposobem na zwiększenie chwały rodziny po Rewolucji francuskiej. To także wybór motywowany ówczesnymi gustami. Styl neogotycki był wówczas modny wśród arystokracji andegaweńskiej. René Hodé bardzo precyzyjnie oddał styl trubadurów wprowadzając jednocześnie neo-średniowieczny wystrój do struktury funkcjonalnej. Wewnętrzna struktura zamku i jego ogólny układ są zgodne z neoklasycznymi zasadami architektonicznymi opracowanymi w XVIII wieku.
Pomimo swej wielkości i ważnego miejsca w historii architektury andegaweńskiej, podupadł po śmierci swoich sponsorów. W XX wieku zamek doczekał się wielu kolejnych właścicieli, służył jako ośrodek obozów letnich przez około 20 lat. W 2002 r. został on ostatecznie przekształcony na luksusowe pokoje gościnne.