Jan Teodor WisłockiWystępuje również jako Teodor, zob. Poczet szlachty galicyjskiej i bukowińskiej, Lwów, 1857, s. 276 i Jan, zob. Volumina Legum, t, VII, Petersburg 1860, s. 118 herbu Sas (ur. ok. 1740, zm. po 1800) – miecznik żydaczowski, szambelan królewski, członek Stanów Galicyjskich.
Syn Kiliana Wisłockiego, piszącego się z Kulczyc, stolnika trembowelskiego, kasztelana lubaczowskiego i słońskiego i jego pierwszej żony Ludwiki Bąkowskiej herbu Gryf.
Był szambelanem królewskim Stanisława Augusta PoniatowskiegoLwowska Narodowa Naukowa Biblioteka Ukrainy im. W. Stefanyka. Oddział Rękopisów, Zespół (fond) 141, poz. 788, Papiery rodzinno-majątkowe Józefa Wisłockiego, 1776–1823, s. 134–137, 20 marca 1764 występuje jako miecznik żydaczowskiAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIII, s. 177.
Legitymował się w 1782 w Lwowskim Sądzie Ziemskim i od tego roku był członkiem Stanów Galicyjskich.
Był kawalerem orderu Św. Stanisława. Odziedziczył po ojcu milionowy majątek, na który składały się m.in. dobra: klucz Nowosielecki w pow.