Holotyp przechowywany jest w Muzeum Historii Naturalnej w Tring, pozbawiony jednak daty pozyskania, Storrs L. Olson odnalazł prawdopodobny typ również w Filadelfii. Okaz z Tring, będący spreparowanym młodocianym osobnikiem, podpisany był jako Geocichla i oznaczony numerem 150a, który nie pasował do żadnego znanego wówczas katalogu. Do ptaka dołączona była adnotacja Cannot find any data for this but it appears to be lanaiensis—DG (Derek Goodwin). Na jego powiązanie z klarnetnikiem brązowym wskazuje ilustracja z pewnego katalogu podpisana Turdus squamatus, Sandw Isl. or Chili, Lord Byron Capt. R.N. Podkreślona część zapisana była ołówkiem. Być może wyraz squamatus nie był epitetem gatunkowym, a odnosił się do łuskowanego wyglądu ptaka. W zapiskach Bloxama nie ma wzmianki o jakimkolwiek innym gatunku, który miałby łuskowany wygląd, stąd prawdopodobnie łuskowany w wyglądzie okaz muzealny został przedstawiony właśnie na wspomnianej tablicy barwnej. Prawdopodobny okaz dorosłego ptaka został zlokalizowany przez Olsona w Akademii Nauk Przyrodniczych w Filadelfii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Klarnetnik blady · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.