Nimfajon w Olimpii także Eksedra Heroda Attyka – nimfajon na terenie starożytnej Olimpii.
Pozostałości nimfajonu znajdują się na terenie stanowiska archeologicznego w Olimpii, które w 1989 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Historia Nimfajon został wzniesiony ok. 160 roku n.e., w północnej części Altisu, pomiędzy Herajonem a skarbcami. Znany był też pod nazwą Eksedra Heroda Attyka – nimfajon został ufundowany przez rzymskiego senatora Herodesa Attykusa (ok. 67–137) i jego żonę Regillę. Stanowił źródło wody pitnej dla całego sanktuarium, które wcześniej miało problemy z wodą, szczególnie w okresie igrzysk olimpijskich.
Według greckiego geografa Pauzaniasza
Współcześnie pozostałości nimfajonu znajdują się na terenie stanowiska archeologicznego w Olimpii, które w 1989 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Architektura Eksedra z prostokątnym zbiornikiem w części dolnej i półowalnym w części górnej otoczonymi dwupiętrową, półkolistą apsydą (o średnicy 16,62 m). Budowla miała 33 m szerokości i ok. 13 m wysokości.
Apsyda miała dwa rzędy po 11 nisz). W dolnych niszach stały marmurowe posągi przedstawiające członków rodziny cesarza Antoninusa Piusa (86–161) a w górnych członków rodziny senatora Herodesa Attykusa.