Po wojnie od 1945 był kierownikiem Katedry Chirurgii Stomatologicznej do 1954, kiedy to został zwolniony ze stanowiska pod zarzutem klerykalizmu. W 1959 przeprowadzono rehabilitację Jerzego Drozdowskiego, przeproszono go za krzywdy oraz przywrócono na stanowisko kierownika Zakładu. W 1964 ukończył przewód habilitacyjny w Akademii Medycznej we Wrocławiu. W okresie powojennym prof. Drozdowski był najpierw sekretarzem, później przez kilka kadencji prezesem Towarzystwa Stomatologów Polskich w Krakowie. Pracował również aktywnie w Arcybractwie Miłosierdzia, kierując komisją przydzielania lekarstwBarbara Kaczkowska "Początki Kliniki Chirurgii Stomatologicznej" [w:] Galicyjska Gazeta Lekarska styczeń -czerwiec 2016 1a/152 s.31-32.
W 1969 otrzymał Złotą Odznakę „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa”Uchwała Nr 360 Prezydium Rady Narodowej m. Krakowa z dnia 27 października 1969 r. w sprawie nadania odznaki „Za Pracę Społeczną dla miasta Krakowa” [dostęp 2025-07-18]..
Zmarł w Krakowie, pochowany 12 lutego 1970 na cmentarzu Rakowickim (kwatera PAS 6-wsch-7 po prawej Chłopickich)Lokalizacja grobu na Liście Pamięci UJ. thumb|240px|Grób Jerzego Drozdowskiego na cmentarzu Rakowickim Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Ofiary Sonderaktion Krakau Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy stomatolodzy Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen Kategoria:Zmarli w 1970