Podczas wyjazdu do Egiptu w 1907 roku Flora-Karawia wyszła za mąż za dziennikarza Nikolasa Karawię. Przez następne trzydzieści lat mieszkała w Aleksandrii, gdzie założyła i prowadziła szkołę artystyczną. Podczas wojen bałkańskich w latach 1912–1913 postanowiła towarzyszyć wojskom greckim w roli korespondentki gazety, którą prowadził jej mąż; prowadziła wtedy także dziennik ze szkicami. Rysunki Flory-Karawii zostały zebrane w publikacji pod nazwą Wrażenia z wojny 1912–1913 w Macedonii i Epirze z 1936 roku. Flora-Karawia udokumentowała także część wojny grecko-tureckiej w 1921 roku, oraz front albański podczas wojny grecko-włoskiej. W 1940 roku przeniosła się do Grecji, gdzie mieszkała do końca życia. Zmarła w Atenach w 1960 roku.
Twórczość Flora-Karawia zaczęła wystawiać swoje prace w 1898 roku. Jej wystawa z Sofią Laskaridu (1876–1965) w Atenach w 1906 roku zebrała wiele pochlebnych opinii. Brała udział w wielu pokazach indywidualnych i grupowych w Grecji i zagranicą, w tym na Wystawie Światowej w 1900 roku w Paryżu. Jej prace były również prezentowane w Stambule (1901, 1902), Atenach (1903), Kairze (1909), Rzymie (1911) i na Biennale w Wenecji w 1934 roku.