W 1985 r. przy wsparciu rządu federalnego przystąpiono do rozbudowy istniejącego pirsu. Nową estakadę rozbudowano do długości 6,5 km, a terminal towarowy na jego końcu (43 tys. m² powierzchni) przystosowano do jednostek o zanurzeniu do 7 metrów, a więc zdolnych do pomieszczenia do 18 tys. produktu. W tamtym okresie handel morski Jukatanu był już tylko w minimalnym stopniu zainteresowany eksportem sizalu, a głównymi towarami przeładowywanymi w porcie Progreso stały się produkty przemysłu spożywczego (m.in. ryby, drób, wieprzowina). Rozwojowi portu sprzyjało też jego wyjątkowo korzystne położenie w centrum pomiędzy Morzem Karaibskim a Zatoką Meksykańską, dzięki czemu statki wypływające z Progresu mogą osiągnąć najważniejsze porty Stanów Zjednoczonych i Ameryki Południowej w ciągu 36 godzin. Wraz ze zmianą w 1993 r. sytuacji prawnej zarządu portu powstała możliwość udziału prywatnego sektora inwestycyjnego w jego rozwoju i działalności, co odbiło się korzystnie na gospodarce całego Jukatanu. W maju 1999 r.