Paneriai (hist. Ponary) – wieś na Litwie położona w rejonie elektreńskim okręgu wileńskiego, 16 km na wschód od Elektrenów, nad lewym brzegiem Wilii.
Historia Dobra te w XVIII wieku były własnością Ludwika Szymona Gutakowskiego, który sprzedał je po III rozbiorze Polski w 1795 roku Stanisławowi Puzynie (1717–1821) herbu Oginiec, sekretarzowi króla Stanisława Augusta. Puzyna przekazał swój majątek ziemski swej córce Aleksandrze (~1800–1850), która wyszła za Józefa Römera (Roemera) (1787–1842). W latach 1840–1876 Ponary należały do syna Józefa, Stanisława, po czym przeszły na wnuczkę Józefa i Aleksandry, córkę Marii Romer (1829–1852) i Adama Chrapowickiego (~1820–?), Ewelinę Chrapowicką (1851–1922), od 1871 roku żonę Jana Kantego Lubienieckiego (1840–1901) herbu Rola. Ewelina po owdowieniu wyszła za Walerego Gostomskiego (1854–1915). Ewelina i jej dzieci z pierwszego małżeństwa: Maria (1872–?), żona Leonarda Antoniego Mieroszewskiego (1865–?) herbu Ślepowron oraz Artur (1874–1931) mąż Wandy Beer (1891–1927) byli ostatnimi polskimi właścicielami Ponar. Rząd litewski w 1922 roku rozparcelował Ponary, pozostawiając przy dworze 30 ha ziemi. Dwór został sprzedany, ostatnim jego właścicielem, prawdopodobnie od 1937 roku był Stasys Kairiukštis.