Šūkliai (hist., pol. Szukle) – wieś na Litwie położona w rejonie wyłkowyskim okręgu mariampolskiego, 12 km na północny zachód od Wyłkowyszek, w miejscu, gdzie rzeczka Szyrwinta wpada do rzeczki Szejmeny.
Historia Pierwsza wzmianka o Szuklach pochodzi z 1595 roku. Była to wtedy królewszczyzna. Król Zygmunt III Waza nadał wtedy tutejszy przywilej Janowi Wiśniewskiemu i jego żonie Halinie Bańkowskiej. W XVII wieku dobra te należały do majątku Olwita, później należącego do rodziny Gawrońskich herbu Rola. Wincenty Gawroński (~1783–1860) podzielił swój majątek w ten sposób, że jego młodszy syn Wiktor (~1820–?) otrzymał Olwitę i Szukle. Syn jego i Józefy z domu Godlewskiej (~1830–1866), Stanisław Gawroński (1860–1942, brat Wiktora – generała), żonaty z Heleną Lubomirską (1870–1950, siostrą Zdzisława) byli ostatnimi polskimi właścicielami Szukli. Włoski polityk Jas Gawronski jest ich wnukiem.
W 1868 roku majątek Wiktora Gawrońskiego liczył 1115 mórg, w tym 683 morgi gruntów ornych. Do wsi Szukle należało ponadto 831 mórg. Około 1893 roku Helena Lubomirska uzyskała zgodę władz carskich na uruchomienie ochronki dla dzieci we dworze. Ochronka ta była de facto tajną polską szkołą.