Budynek, w którym obecnie znajduje się sala modlitw zielonoświątkowców, został wybudowany w 1906 jako dom przedpogrzebowy (Tahara) dla pobliskiego cmentarza żydowskiego. Powstał on z inicjatywy prudnickiej rodziny fabrykantów – Fränklów i Pinkusów. Według Arkadiusza Barona, do budowy obiektu w największym stopniu przyczynił się Josef Pinkus. mały|lewo|Tymczasowa siedziba zboru przy ul. Skowrońskiego 27 Po II wojnie światowej budynek należał do miasta. W latach 1985–1986 został przejęty przez Kościół Zielonoświątkowy. Obiekt nie posiadał potrzebnej w zborze części socjalnej – pomieszczeń gospodarczych, sanitarnych, miejsca na kancelarię czy mieszkanie służbowe. Tymczasowa siedziba zboru znalazła się przy ul. Skowrońskiego 27, nabożeństwa w niej odbywały się w niedziele o godzinie 9:00. Zbór posiadał też placówkę w Dytmarowie pod numerem 82. W 1986 obiekt został pomalowany, powiększony, a także przebudowano w nim instalację grzewczą. Pastor Ryszard Krzywy wystąpił o zgodę na budowę zaplecza, ale ze względu na sąsiedztwo cmentarza żydowskiego prośbie odmówiono. Nie akceptując decyzji władz, członkowie zboru rozpoczęli modlitwę i post.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zbór Kościoła Zielonoświątkowego w Prudniku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.