thumb|Grób Janiny Grabowskiej-Wiercińskiej na Cmentarzu Powązkowskim Janina Helena Wiercińska z domu Gantz (ur. 9 grudnia 1922 w Warszawie, zm. 25 kwietnia 2003 tamże) – polska historyk sztuki.
Życiorys Urodziła się 9 grudnia 1922 w Warszawie, w rodzinie optyka Juliusza Gantza i Marii Elżbiety z domu Markowicz (1900–1986). W czasie okupacji niemieckiej rodzina po aryjskiej stronie używała nazwiska Grabowscy. Nazwisko Wiercińska pochodziło z jej fałszywej metryki, którą miała w czasie ukrywania. Po wojnie używała obu nazwisk - Grabowska-Wiercińska. Ocalona z getta, była ukrywana w Warszawie i Rozalinie.
Profesor historii sztuki, pracownik naukowy Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk w latach 1953–1992, badaczka, znawczyni i kolekcjonerka grafiki książkowej, szczególnie dziewiętnastowiecznej ilustrowanej książki dla dzieci. Swoje zbiory darowała Muzeum Narodowemu we Wrocławiu i Bibliotece Publicznej w Warszawie. Autorka prac z tej dziedziny; inicjatorka i autorka serii wydawniczej IS PAN „Polska Bibliografia Sztuki 1801–1944” oraz „Bibliografia polskiej historii sztuki po roku 1945”.