W sportach walki Chociaż tradycyjni praktykujący kung-fu są niedostatecznie reprezentowani na wyższych poziomach współczesnych sportów walki, niektórzy sportowcy włączyli do swoich stylów walki implicite taktykę pijackiego boksowania. Niektórzy nawiązują do pijanego boksowania poprzez styl ich ruchu, podczas gdy inni wyrażają osobisty styl, który zdarza się zbiegać z zasadami pijanego boksu. Często ulubieńcy tłumu dzielą zdolność poruszania się w pozornie „nie-taktyczny” i zabawny sposób, tańcząc i szydząc, jednocześnie wykorzystując efekty ich niezwykłego i dezorientującego zachowania na przeciwniku, aby rozpocząć zwodnicze ataki.
MMA Genki Sudo często odwracał się plecami do przeciwnika lub tańczył podczas walk i z powodzeniem stosował wirowanie i ataki latające. W swoim wejściu do walki z Ole Laursonem nawiązał do pijanego boksu poprzez kostium i taniec. Michael Page użył ruchów pijanych w swoim pośrednim, opartym na ruchu stylu.
Muay thai Samart Payakaroon atakował przeciwników, często celowo umieszczając się w taktycznie gorszych pozycjach, z których rozpoczynał udane kontrataki. Nigdy nie uznał żadnej przynależności do pijanego boksu.
Boks Emanuel Augustus był czasami nazywany „Pijanym Mistrzem” z powodu jego zwodniczego stylu, który był bardzo ruchliwy.
Przypisy
Kategoria:Chińskie sztuki walki Kategoria:Strony z nieprzejrzanymi tłumaczeniami