Przez kolejne lata „Wilia” profesjonalizuje swoje występy i odbywa koncerty nie tylko na Litwie, ale i w innych ówczesnych republikach radzieckich. Przy okazji takich wyjazdów w 1962 roku nawiązano współpracę z Polskim Teatrem Ludowym we Lwowie, prowadzonym przez Piotra Hausvatera, dzięki czemu zorganizowano szereg wspólnych występówKrzysztof Woźniakowski, Współczesny polski teatr amatorski w ZSRR. Szkic informacyjny, „Pamiętnik Teatralny” 1981, z. 1, s. 149.. Dla Polaków na terenie ZSRR występy „Wilii” były ważnym czynnikiem integrującym. Spektakl zespołu był zawsze okazją do „policzenia się” Polaków w danej miejscowości, a to w późniejszych latach, kiedy sytuacja stała się bardziej sprzyjająca, pomagało w podejmowaniu decyzji o włączeniu się do działań na rzecz polskiej mniejszości.

Nieprzerwana działalność zespołu „Wilia” doprowadziła do stworzenia środowiska osób aktywnych, które nie tylko realizowały się artystycznie, ale także zdobywały umiejętności poruszania się w labiryncie radzieckiej administracji, co pozwalało im czynnie włączyć się po 1987 roku w tworzenie najpierw Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego Polaków na Litwie, a następnie Związku Polaków na Litwie.