Partia Nacjonalistyczna (CCa-PNC) 0 ±0 1 1 Niezależna Grupa Herreńska (AHI) 0 –1 0 0 Nueva Canarias (NCa) 0 –1 0 0 Partia Aragońska (PAR) 0 –2 0 0 Suma 208 ±0 58 266Źródło: Total nacional – Senado

Następstwo wyborów Wybory zakończyły się zwycięstwem Hiszpańskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej premiera Pedro Sáncheza. Było to pierwsze zwycięstwo tej partii od 2008 roku. PSOE wygrała w dużej większości okręgów wyborczych (prowincji) i w 14 na 17 wspólnot autonomicznych oraz w mieście autonomicznym Ceuta. Blok partii prawicowych PP-Cs-Vox zdobył tylko 42,9% głosów i 147 mandatów poselskich (149 uwzględniając liczbę posłów centroprawicowej koalicji Navarra Suma) w porównaniu do 165 miejsc i 43,0% głosów zdobytych w sumie przez PSOE i Unidas Podemos. PSOE Sáncheza była wskutek tego jedyną partią, która miała realne szanse na stworzenie rządu przy wsparciu mniejszych partii. Dodatkowo po raz pierwszy od 30 lat PSOE zdobyła większość mandatów w Senacie. Socjaliści odzyskali kontrolę nad Senatem po 23 latach dominacji senatorów centroprawicowej Partii Ludowej.