thumb|Ulica Włodarzewska 65a. Centrum Wspomagania Rozwoju Psychoruchowego Dziecka i niepubliczna poradnia „Małymi Krokami” thumb|Kościół św. Grzegorza Wielkiego, w tle osiedle Park (ul. Włodarzewska 55) Ulica Włodarzewska – ulica w Warszawie, w dzielnicy Ochota. Historia Ulica Włodarzewska biegnie śladem dawnej drogi wiejskiej, wzdłuż której położona była wieś Szczęśliwice. Droga ta wówczas odchodziła na zachód od Szosy Krakowskiej, prowadząc do Włoch. Przy zachodnim krańcu krzyżowała się z inną drogą, a obszar ten określano jako Budki Szczęśliwickie.
W ramach rozszerzenia Warszawy w 1916 w obręb XXIII okręgu miasta włączono Rakowiec. Oznaczało to objęcie granicami miasta dotąd przedmiejskiego fragmentu Szosy Krakowskiej i przylegającego do niej odcinka drogi do Szczęśliwic. Nowe ulice nazwano Grójecką (jako przedłużenie już wcześniej włączonej do miasta ulicy) i Solipsowską, zgodnie z miejscowościami, do których prowadziły (Grójec i Solipse). W 1951 wraz z dalszym rozszerzeniem Warszawy w jej granicach znalazła się cała ówczesna ulica Solipsowska. W tym czasie ulica ta kończyła się na zachodzie skrzyżowaniem z ulicą Naukową i przebiegała przez tory Elektrycznej Kolei Dojazdowej, później Warszawskiej Kolei Dojazdowej, oraz kolei radomskiej.