W latach międzywojennych po drugiej stronie ulicy Chmielnej stanął tzw. Dom Kolejowy i Centralny Dworzec Pocztowy. Razem z nimi kamienica przy Chmielnej 126 stała się miejscem intensywnych walk podczas powstania warszawskiego. Kamienica była redutą przez pierwsze dni, a potem do końca walk ważną placówką powstańczą na zapleczu linii tzw. twardego frontu, szczególnie dla kompanii Zbigniewa Bryma „Zdunina”, który opisał jej historię w książce Żelazna reduta.
Styk Śródmieścia i Woli, gdzie znajduje się kamienica, był po II wojnie światowej nazywany „Dzikim Zachodem” z racji mniejszej wagi przykładanej do tego fragmentu przez powojenne władze, którym nie zależało na zachowaniu przedwojennej tkanki miasta.
Kamienica została zreprywatyzowana na podstawie decyzji wydanych na mocy Dekretu Bieruta w latach 2010 i 2012. W momencie wydania pierwszej decyzji zameldowanych w niej było 70 osób. Dom umieszczono w 2012 w gminnej ewidencji zabytków Warszawy.
Obecnie zachodni odcinek Chmielnej jest poważnie zaniedbany. Ze względu na historyczne znaczenie budynku oraz fatalny stan techniczny stowarzyszenie Miasto Jest Nasze skierowało w lutym 2019 wniosek do wojewódzkiego konserwatora zabytków o wpis budynku do rejestru zabytków.