westralis.
Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego wymienia księżniczkę słoneczną na liście gatunków stwierdzonych w Polsce, lecz nie zaliczonych do awifauny krajowej (kategoria E w klasyfikacji AERC – pojaw nienaturalny).
Środowisko: Gatunek ten występuje na obszarach sawannowych i jałowych.
Pożywienie W naturze ptaki te żywią się między innymi nasionami traw, ziołami, owocami, pąkami i kwiatami.
Tryb życia Księżniczki słoneczne w naturze żyją w stadach liczących co najmniej 100 osobników. Są stosunkowo spokojne. Często poszukują pożywienia na ziemi.
Rozród Sezon lęgowy trwa od sierpnia do stycznia. Samica znosi od 4 do 6 białych jaj w dziupli i wysiaduje je przez ok. 20 dni. Podczas inkubacji prawie nie opuszcza gniazda i jest karmiona przez samca. Pisklęta po wykluciu ważą około 7 g i są karmione przez oboje rodziców. Opierzają się, gdy mają 5 tygodni. Ostateczne, dorosłe upierzenie przybierają w wieku 1,5 roku, natomiast są zdolne do rozrodu w wieku 2 lat.