Wyróżniały ją bezkompromisowe poglądy na temat ucisku kobiet w małżeństwie i rodzinie, co później uczyniło ją ulubioną autorką feministycznych czytelniczek. Była najwybitniejszą przedstawicielką naturalizmu w norweskiej literaturze. Przeżyła kilka załamań nerwowych, w związku z czym leczyła się w klinikach psychiatrycznych. W powieściach Professor Hieronimus i På St. Jørgen z 1895 skrytykowała leczenie psychiatryczne pacjentów. W ostatnich utworach (Julehelg z 1900 i Mennesker z 1905) odeszła od naturalizmu i wyrażała w nich światopogląd chrześcijańsko-spirytualistyczny. Poza powieściami pisała też opowiadania, nowele, dramaty i polemiki.
Jej twórczość została doceniona dopiero po jej śmierci.
Bibliografia
Amalie Skram (norw.) Biogram na stronie hyldendal.no [dostęp 2019-04-29]
Linki zewnętrzne Utwory Amalie Skram w bibliotece Wolne Lektury
Kategoria:Ludzie urodzeni w Bergen Kategoria:Norwescy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1905