thumb|300px|Łódź gozańska w Grand Harbour podczas I wojny światowej

Łódź z Gozo, łódź gozańska ( lub . ) – typ łodzi z Malty, charakteryzujący się ściętym przednim rogiem żagla (), bardzo zbliżonym do ożaglowania arabskiego. Łodzie gozańskie były głównym środkiem transportu przez kanał Gozo, między Gozo a główną wyspą Malty od co najmniej 1241 do lat sześćdziesiątych XX wieku.

Historia thumb|Łódź z Gozo na maltańskim znaczku z 1926

Łodzie z Gozo ewoluowały od (), którą można było spotkać na całym obszarze basenu Morza Śródziemnego. Najstarsze zapiski na temat transportu pomiędzy Gozo i Maltą pochodzą z 1241, kiedy łodzie transportowe znane były jako dgħajsa tal-mogħdija lub tal-pass. Przed XVI wiekiem łodzie z Gozo przyjęły kształt brygantyny. W latach osiemdziesiątych XIX wieku na wielu łodziach z Gozo zmieniono ożaglowanie na arabskie (ang. settee). W 1919 zaczęto instalować na niektórych łodziach silniki, chociaż wiele wciąż używało żagla.

Większość łodzi z Gozo zbudowanych zostało w Kalkarze w Grand Harbour. Rodzina Caruana, będąca ostatnimi budowniczymi tych łodzi, przeniosła się stamtąd do portu Mġarr na Gozo w 1940. Po 1959 kilka tego typu łodzi zbudowanych zostało w Gela na Sycylii.