W maju 1967 wyznaczono go zastępcą dowódcy 354 gwardyjskiego pułku 48 Dywizji Pancernej, później przez rok dowodził tym pułkiem, otrzymując stopień pułkownika, 1970-1971 był szefem sztabu – zastępcą dowódcy 48 Gwardyjskiej Dywizji Pancernej. W 1973 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR i został dowódcą 161 Dywizji Karpackiego Okręgu Wojskowego, w 1975 otrzymał stopień generała majora i funkcję szefa sztabu i I zastępcy dowódcy 38 Armii Karpackiego Okręgu Wojskowego, a w marcu 1979 funkcję I zastępcy Turkiestańskiego Okręgu Wojskowego (do czerwca 1984). W kwietniu 1984 awansował na generała pułkownika, w czerwcu 1984 został wyznaczony szefem sztabu i I zastępcą głównodowodzącego Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech (do stycznia 1987). Od stycznia 1987 do września 1991 pełnił funkcję szefa Głównego Zarządu Organizacyjno-Mobilizacyjnego – zastępcy szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR.