Michaił Nikołajewicz Żełobowski (ros. Михаил Николаевич Желобовский, biał. Міхаіл Мікалаевіч Жалабоўскі, ur. 8 maja 1946 we wsi Skiporowicze) – białoruski lekkoatleta, startujący w barwach Związku Radzieckiego, średnio- i długodystansowiec.
Odpadł w eliminacjach biegu na 1500 metrów na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie.
Zdobył brązowy medal w sztafecie 3 × 1000 metrów na europejskich igrzyskach halowych w 1967 w Pradze (sztafeta radziecka biegła w składzie: Remir Mitrofanow, Stanisław Simbircew i Żełobowski). Na kolejnych europejskich igrzyskach halowych w 1968 w Madrycie sztafeta radziecka 3 × 1000 metrów w składzie: Żełobowski, Oleg Rajko i Anatolij Wierłan zdobyła złoty medal. Na tych samych igrzyskach Żełobowski zajął 5. miejsce w biegu na 800 metrów. Odpadł w półfinale biegu na 1500 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku oraz w eliminacjach tej konkurencji na mistrzostwach Europy w 1969 w Atenach.
Zajął 4. miejsce w biegu na 1500 metrów w finale Pucharu Europy w 1970 w Sztokholmie. Na halowych mistrzostwach Europy w 1971 w Sofii zajął w tej konkurencji 5.