Według producenta pocisk ma się poruszać z prędkością rzędu Ma 8–10 (około 3400 m/s). Według rosyjskiego Ministerstwa Obrony rakieta ma być przeznaczona między innymi do zwalczania grup lotniskowców, celów o znanym wcześniej położeniu, takich jak bazy wojskowe, obiekty przemysłowe, centra komunikacyjne, ośrodki dowodzenia. Pocisk ma być naprowadzany z wykorzystaniem mieszanego układu, składającego się z platformy nawigacji bezwładnościowej korygowanej danymi odbieranymi z systemu GLONASS, inercyjnego autopilota, systemu automatycznego sterowania i systemu wykorzystywanemu w końcowej fazie ataku, którym mogłaby być głowica optoelektroniczna lub radarowa.
Wbrew rosyjskim zapewnieniom, źródła zarówno amerykańskie, jak i chińskie zaprzeczają spełnianiu przez Kindżał technicznej definicji pocisku hipersonicznego, podnosząc że jest to jedynie oparty na technologii z lat 80. XX wieku i zmodyfikowany do wystrzeliwania z platformy lotniczej pocisk balistyczny IskanderAlex Hollings: Chinese military journal, [online].Lyle Goldstein, Nathan Waechter: China Evaluates, [online]..